REKLAMA
Najlepsze Domy
Krzysztof Ingarden na 4DD: Obiekty przyjazne niepełnosprawnym warunkiem sukcesu inwestorów

Krzysztof Ingarden na 4DD: Obiekty przyjazne niepełnosprawnym warunkiem sukcesu inwestorów

Poniesienie dodatkowych kosztów związanych z przystosowaniem obiektu dla niepełnosprawnych buduje coś więcej aniżeli samą wartość funkcjonalną i komercyjną budynku, buduje społeczną wartość dodaną – twierdzi prof. Krzysztof Ingarden, architekt i współzałożyciel, Ingarden & Ewy Architekci. Krzysztof Ingarden będzie jednym z prelegentów tegorocznej edycji 4 Design Days.

Coraz więcej mówi się w Polsce o architekturze bez barier. Jak Pan ocenia sytuację w naszym kraju w tym kontekście, czy nastąpił wzrost świadomości wśród władz, inwestorów i architektów?

Problem niepełnosprawności w Polsce dotyczy ok. 15 proc. naszego społeczeństwa, czyli co siódmej osoby. To ogromna liczba tych, którzy powinni mieć prawo do czynnego uczestnictwa w życiu publicznym, a w szczególności do korzystania z nieograniczonego dostępu do życia kulturalnego, edukacji, pracy, rozrywki itp., co wiąże się z koniecznością bezproblemowego korzystania z infrastruktury komunikacyjnej i dostępnością obiektów architektonicznych. Architektura powinna dawać tym osobom możliwość wyrównania szansy na możliwe pełne korzystanie z oferowanych przez te obiekty funkcji, czy to mieszkalnych, czy kulturalnych handlowych i wszelkich innych.

Prawo budowlane obowiązujące po 1995 roku, szczegółowo definiuje metody projektowania z uwzględnieniem potrzeb niepełnosprawnych. Mimo to bariery architektoniczne niestety jeszcze istnieją i jest to raczej wynik skrzeczącej rzeczywistości realizacyjnej, niekiedy braku wyobraźni inwestorów, czasem braku środków finansowych, często niefrasobliwości w kontekście niskich sankcji finansowych, związanych z niezrealizowaniem projektów zgodnie z założeniami.

Co stanowi największą barierę w projektowaniu bez barier?

Sądzę, że jest to dość częsty problem ograniczonej wyobraźni i świadomości tych spraw wśród decydentów-inwestorów, a także problem edukacji społeczeństwa, w tym edukacji architektów. Świadomość w tej dziedzinie musi być budowana wielotorowo, z jednej strony odgórnie – od poprawnej realizacji wszelkich obiektów państwowych, instytucji publicznych, które powinny dawać krystaliczny przykład dbałości o likwidację wszelkich barier, a więc o pełną dostępność tych obiektów.

Nie ma jeszcze komentarzy. Kliknij i dodaj pierwszy!