Najlepsze Domy
Ciepło pod skosami

Ciepło pod skosami

Dach skośny wymaga ocieplenia. Jeśli jest pod nim użytkowe poddasze, czyli ogrzewane wnętrza, termoizolacja musi znaleźć się w połaciach dachu. Gdy poddasze nie jest użytkowe, zamiast w połaciach izolacja cieplna może być ułożona w linii stropu nad ostatnią kondygnacją budynku. Wszystko po to, aby wytworzone w domu ciepło nie uciekało przez dach na zewnątrz.

Dach zbudowany jest z więźby, czyli konstrukcji nośnej, warstw izolacyjnych i pokrycia dachowego. Samo pokrycie nie zawsze jest wystarczająco szczelne, żeby pozostawić połacie bez dodatkowego zabezpieczenia w postaci hydroizolacji. Gdyby jej zabrakło woda pochodząca z opadów lub roztopów śniegu mogłaby wnikać w głąb dachu zamaczając materiał ociepleniowy i drewniane elementy więźby.

Mokra termoizolacja traci swoje właściwości ciepłochronne, a mokra więźba może zacząć butwieć i pleśnieć. Dlatego też pod pokryciem układa się zawsze prewencyjną warstwę hydroizolacyjną z folii wstępnego krycia lub papy. Hydroizolacja nie jest potrzebna pod pokrycie z gontów bitumicznych lub blachy płaskiej. Oprócz tego, od wewnętrznej strony dachu zaleca się układać szczelną paroizolację ze specjalnego rodzaju folii. Paroizolacja uchroni ocieplenie i więźbę przed wilgocią wytwarzaną w domu.

Czym ocieplać?

Wełna mineralna to jeden z popularniejszych materiałów stosowanych do ocieplenia poddasza użytkowego. Połacie i inne elementy dachów można ocieplać płytami lub matą z wełny mineralnej o niedużej gęstości, rzędu 20-45 kg/m³. Maty lub płyty komprymowane po odpakowaniu muszą przez kilka minut rozprężać się, aby osiągnąć deklarowaną przez producenta grubość. Ich grubość po rozprężeniu wynosi od 5 do 20 cm. Deklarowany współczynnik przewodzenia ciepła λ dla wełny mineralnej wynosi od 0,032 do 0,042 W/(mK).

Sprężysta wełna sama utrzymuje się między elementami więźby i nie wymaga dodatkowego mocowania. Łączna grubość ocieplenia z wełny mineralnej powinna wynieść 20-30 cm. Wełna stanowi również doskonałą izolację akustyczną dachu i zabezpiecza drewniane elementy więźby przed ogniem.

Styropian jest stosowany dość rzadko i trzeba pamiętać, że nie stosuje się tu zwykłych płyt styropianowych, a jedynie specjalnie nacinane, produkowane z grafitowego styropianu zwanego neoporem. Tylko tego typu płyty mogą utrzymać się między elementami więźby. Współczynnik przewodzenia ciepła λ dla styropianu wynosi 0,032-0,039 W/(mK).

Polistyren ekstrudowany XPS – nadaje się do układania od zewnątrz dachu, na sztywnym poszyciu z płyt drewnopochodnych. Płyty XPS mocuje się do poszycia mechanicznie. Można też kupić specjalne kształtki termoizolacyjne, które dzięki specjalnemu kształtowi tworzą oparcie dla dachówek. Współczynnik przewodzenia ciepła λ dla polistyrenu XPS wynosi 0,031-0,038 W/(mK).

Kolejnym materiałem są płyty PIR, które najczęściej mają wymiary 240x102 cm. Grubość wynosi od 30 do 180 mm. Dwa boki są profilowane, aby umożliwić szczelne łączenie poszczególnych płyt na zakładkę lub pióro i wpust. Płyty są z obu stron powleczone welonem szklanym zwykłym albo bitumizowanym, folią aluminizowaną, aluminium, wzmocnionym papierem lub membraną dachową. Są twarde, lekkie, sztywne i mają bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła λ – dochodzący do 0,023 W/(mK). Dzięki temu grubość takiej poliuretanowej izolacji nie musi być duża, żeby uzyskać wymaganą izolacyjność cieplną dla dachu. Płyty poliuretanowe PIR stosuje się głównie do ocieplania nakrokwiowego.

Do ocieplenia dachu można również wykorzystać folie termoizolacyjne. To folie metalizowane, przekładane folią bąbelkową lub specjalną włókniną. Mocuje się je do krokwi od spodu, używając do tego zszywacza. Folie mają znakomitą izolacyjność termiczną przy niewielkiej grubości (1-2 cm). Ich współczynnik przewodzenia ciepła λ wynosi 0,019-0,033 W/(mK).

Nie ma jeszcze komentarzy. Kliknij i dodaj pierwszy!